Los "Árboles" de Juan Gelman en griego

Πολλές φορές η φύση μας επαναφέρει στο κέντρο μας.

Γινόμαστε αυτοί που ήμασταν και επιδιώκουμε το κοινό καλό.

Τα δέντρα είναι μαζί με τον άνθρωπο παράγοντες δύναμης.

Ακολουθεί ένα ποίημα του Χουάν Χέλμαν που μου αρέσει επειδή, όπως και άλλα που αποπειράθηκα να μεταφράσω, εστιάζει στη μικρογραφία του καθημερινού ιδωμένη ως πράξη που στο χέρι μας είναι να αλλάξει.

ΔΕΝΤΡΑ

Όποιος σκύβει να

μαζέψει ένα χαρτί από το έδαφος βλέπει

πως τα δέντρα μιλούν. Αυτό

δεν οδηγεί πουθενά. Να ρωτάς

τι είπαν προτού

τα καρατομήσουν δεν

οδηγεί πουθενά. Τα δέντρα

αγγίζουν το πρωί για να ‘ναι ευτυχισμένο κι αυτό

είναι ένα πεπρωμένο και δεν

οδηγεί πουθενά. Μία πλαγιά

τούς βγάζει πουλιά την ημέρα,

το απόγευμα δεν πλαγιάζει με τραγούδια.

Το τραπέζι μου είναι μια σιωπή

που δεν μπορεί να ανοίξει.

Χουάν Χέλμαν

Μετάφραση δική μου

Comments

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΙΧΘΥΕΣ, ένα ποίημα

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΙΧΘΥΕΣ* Δεν ήταν τα καράβια που σταμάτησαν για να φύγουμε, αλλά εμείς που αλλάξαμε τη γύμνια μας με μιαν άλλη ακόμη ξένη αν και ίδια στη σιωπή του κηροπηγίου με τα λέπια κολλημένα στο τώρα. Και τελικά φύγαμε. Πόσο θέλαμε να ξεφύγουμε από το αεράκι στο σκοτάδι που μεταμφιεζόταν σε ζαρκάδι έτοιμο για την καταστροφή, ενώ τα σώματά μας εξέπνεαν μετά την ιερή στιγμή που ένωσε και χώρισε δύο απορίες σε έναν περίπλου. Πεθάναμε τότε, εκεί, μέλη του ίδιου σταυρού στην κρύα πλάκα. Μοιάζαμε από την ανάγκη να κολυμπήσουμε μακριά από τα ξένα φώτα στην επιθυμία και τις (α)γωνίες των ιερών ιχθύων που γίναμε. *ομώνυμος τίτλος έργου του Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο

En el camino apasionante de las tragedias griegas

Se llama Javier Villavecchia Sánchez y su pasión es la interpretación. Más que eso, las tragedias griegas le dan la inspiración para que el joven actor barcelonés pueda desarrollar su mundo propio a través de los personajes trágicos de Sófocles. La vida está adelante, y como Antonio Machado nos ha señalado, Caminante no hay camino El camino se hace al andar. Claro que hay un eje en cuanto a cada tragedia, pero lo importante es poder hacerla respirar, encontrar contextos nuevos, sin fronteras ni convicciones de lenguaje de madera. Javier ya tiene su canal preparado en youtube . Ubicado en Barcelona, se atreve a usar las tecnologias nuevas y compaginar el teatro clásico con la vida prometedora llena de contrastes y desafíos. ¡Suerte! Sus respuestas a mis dos preguntas escritas rápido: Por qué te encantan las tragedias griegas? R: Respecto a mi amor por el teatro griego, en especial la tragedia, lo descubrí mientras hacía la carrera de Filología Clásica. Nada más...

AÚN AHUMADAS, ΑΚΟΜΗ ΚΑΠΝΙΖΟΥΝ

AÚN AHUMADAS Todo vibra de marasmo aquí al mediodía quemado en el que lo invisible duele. Todos miran y no ven ahora, los rayos del sol, manos vacías protegiendo ruinas. Rodeados de paredes aún ahumadas tienen que sobrevivir un día más contra el fallecimiento de las narraciones. Esos árboles se perdieron para siempre, no llegarán a otro bosque como si fueran libros trasladados. Los lectores en busca de patria sienten sus zumbidos del alma ante la página del café amargo. Aquí solía existir un bosque para todos. ΑΚΟΜΗ ΚΑΠΝΙΖΟΥΝ Όλα δονούνται από μαρασμό εδώ στο καμένο μεσημέρι που το αόρατο πονάει. Όλοι κοιτούν και δεν βλέπουν τώρα, οι ακτίνες του ήλιου, άδεια χέρια να προστατεύουν ερείπια. Τριγυρισμένοι από τοίχους που ακόμη καπνίζουν πρέπει να επιζήσουν άλλη μία ημέρα ενάντια στον θάνατο των αφηγήσεων....

Ambulance on the way

Search This Blog