EL JARDÍN La que sopla por encima de la eternidad de la reja su vela oculta soy yo después del estallido en el campo de los contrastes tristes. Sigo soplando desde las sílabas de mi portal hasta la gramática sentimental al demonio que se me resiste, susurrándome granos del cielo. Me quedo aquí, en el jardín de la energía tan fuerte como el acero y la vida que me pinta azul celeste habitada por la llama. Ο ΚΗΠΟΣ Αυτή που φυσάει πάνω από την αιωνιότητα του κάγκελου το κρυφό κερί της είμαι εγώ μετά την έκρηξη στον αγρό των θλιμμένων αντιθέσεων. Συνεχίζω να φυσώ από τις συλλαβές της εξώπορτάς μου μέχρι τη συναισθηματική γραμματική το δαιμόνιο που μου αντιστέκεται, ψιθυρίζοντάς μου κόκκους του ουρανού. Μένω εδώ, στον κήπο της ενέργειας τόσο δυνατής όπως το ατσάλι κι η ζωή που με βάφει ουράνια ενώ με κατοικεί η φλόγα. Co...
Συλλογή Σε σμήνος, ελεύθεροι Ποιητής: Ιλδεφόνσο Ροδρίγκεθ ( 1952, Λεόν) Εκδότης Varasek ediciones, Madrid 2025 το φάντασμά μου στην κούνια του στην κουζίνα του εκεί όπου εφαρμόζεται έτσι ο νόμος που για όλους δεν ισχύει υπόκειται σε καθορισμένες συνθήκες λόγου χάρη: αν αφήσεις το ψαλίδι που τώρα κρατάς απ’ το χέρι, πέφτει χάμω αβαρής κόσμος του φαντάσματός μου είναι γνωστό γι’ αυτόν ότι πάει μόνο στα μπαρ, ψάχνει σωτηρία;, και πού; Στην ποίηση; Σε τούτο τον οξύ ήχο που κριτσανίζει σαν μαλακό ψωμί στο άλτο σαξόφωνο; Ψάχνει να αποκοπεί; Να σιγουρέψει τη θέση του στην επιθυμία; Η επικίνδυνη ελευθερία του το απροστάτευτο είναι του οι μουγγές παρούσες κάλτσες του μη με κάνεις να σκάσω στα γέλια μη με κάνεις να βάλω τα κλάματα ό,τι αναπνέει δεν σαπίζει διαφορετικά, πάρε με στο Συντριβάνι των Λειμώνων. ...