Ambulance on the way

  ΖΕΜΠΡΑ   Δεν φοβάμαι το θηρίο πια, τώρα με φοβίζει το δάσος. Φοβάμαι το άγνωστο κι όχι αυτά που γνωρίζω. Μαύρες ημέρες, λευκές νύχτες. Φόρεσες απαντήσεις στις ερωτήσεις μου.   Όμως, τίποτε από αυτά δεν τα κατάφερε μαζί μου, εξακολουθώ να είμαι ζέμπρα, προηγουμένως άσπρη με μαύρες ρίγες, τώρα μαύρη με άσπρες ρίγες.   Οι λέξεις που ποτέ δεν σου είπα είναι σκιές μέσα μου. Οι εποχές περνούν κι όλα αλλιώς τα φτιάχνουν, όλα εκτός από τα ανείπωτα.     Όμως, τίποτε από αυτά δεν τα κατάφερε μαζί μου, εξακολουθώ να είμαι ζέμπρα, προηγουμένως άσπρη με μαύρες ρίγες, τώρα μαύρη με άσπρες ρίγες.   Κι αφού δεν μπορώ να ξεχάσω, να σε σβήσω, πρέπει να σε αναμείξω, να σε διαλύσω.   Λευκό στο λευκό, μαύρο στο μαύρο, μισώ τα γκρίζα.   Ξανάνιωσα φοράδα στιγμιαία, λευκή φοράδα, αν και πιστεύω ότι έχω υπάρξει μονάχα μισή ζέμπρα.   Ανάρι Αλμπέρντι (1970-) Ελεγχόμενες κατεδαφίσει...