AÚN AHUMADAS Todo vibra de marasmo aquí al mediodía quemado en el que lo invisible duele. Todos miran y no ven ahora, los rayos del sol, manos vacías protegiendo ruinas. Rodeados de paredes aún ahumadas tienen que sobrevivir un día más contra el fallecimiento de las narraciones. Esos árboles se perdieron para siempre, no llegarán a otro bosque como si fueran libros trasladados. Los lectores en busca de patria sienten sus zumbidos del alma ante la página del café amargo. Aquí solía existir un bosque para todos. ΑΚΟΜΗ ΚΑΠΝΙΖΟΥΝ Όλα δονούνται από μαρασμό εδώ στο καμένο μεσημέρι που το αόρατο πονάει. Όλοι κοιτούν και δεν βλέπουν τώρα, οι ακτίνες του ήλιου, άδεια χέρια να προστατεύουν ερείπια. Τριγυρισμένοι από τοίχους που ακόμη καπνίζουν πρέπει να επιζήσουν άλλη μία ημέρα ενάντια στον θάνατο των αφηγήσεων....
Χωρίς πυ ξίδα κάτω απ’ τη ζούγκλα αστεριών κι ερωδιών φτιάχνω καφέ. --- -- -- Σε κάθε νησί υπάρχουν ημέρες ξενοιασιάς να τις ζεις στο πετσί σου και παράξενες ημέρες με καταιγίδα για να βγεις έξω απ’ αυτό να ταξιδέψεις στο Στενό του ανέμου προς τ o Άντεν. -- --- --- Δεν μπήκε το καλοκαίρι ακόμη οι αντιδραστήρες περιμένουν στο γαλβανισμένο υπόστεγο αεροσκαφών. Η βροχή και το άλμπατρος χτίζουν μνήμη στη λεωφόρο μέσα στην καταιγίδα. Σαφή μηνύματα προ των πυλών. __ __ __ ___ Ακόμα δεν αποφάσισε το όνομα του συνοδού του Δίχως σύννεφα μόνο με το πείσμα της βρομέλια πέφτει το νερό. Πίνουν μπύρα ενώ οξειδώνεται το ελικοδρόμιο. --- --- --- ---- Οι ελέφαντες είναι τεράστιες πέτρες στην Ινδία ήσυχες στιγμές που ο Γκανέσα ξέχασε στο σαρκικό όνειρό του Με την τέλεια χαμένη προβοσκίδα τους στον στρογγυλό ουρανό κάτω από την τετράγωνη γη της μάνταλα προχωρούν προς τη θάλασσα. -- -- -- ...