Ambulance on the way

A propósito de la exposición extraordinaria en Matadero, Madrid.   Gloria Fuertes   Η έκθεση αφιέρωμα στη Γκλόρια Φουέρτες (Μαδρίτη 1917-1998) και το ποιητικό της έργο στη Μαδρίτη, στον εκθεσιακό χώρο του Ματαδέρο -στο Λεγάθπι, προσεγγίσιμο με την κίτρινη γραμμή 3, ομώνυμη στάση σε 2 λεπτά απόσταση- είναι μια ευκαιρία να την ανακαλύψουν ξανά ως ποιήτρια οι γονείς του σήμερα, οι οποίοι την έμαθαν από τις παιδικές ιστορίες της. Η ποίηση ήταν πάντα εκεί, τώρα την μαθαίνουν περισσότεροι ευτυχώς.   Κόρη εργάτη και μοδίστρας, η Γκλόρια Φουέρτες δεν δίστασε να γράψει εστιάζοντας την προσοχή της στην εργατική κοινωνική τάξη καθώς και στον έρωτα ως γέφυρα υπόστασης και έκφρασης χωρίς προκαταλήψεις και συμβάσεις. Έννοιες όπως η σωματικότητα και η αμεσότητα συνδιαλέγονται με το υπαρξιακό βάθος και το χιούμορ που λειτουργεί ως διασώστης από το φορτίο των πολυσύνθετων ερωτημάτων.   Από την άλλη, η οικονομία της γλώσσας υπακούει στην επιθυμία για ένα συνοπτικό σχήμ...

      Si el corazón es el hogar de los sentimientos, la mirada y la presencia del otro se asocian con la búsqueda y la reflexión sobre esa base sentimental del follaje del corazón cuya interlocución constante vuelve a moldear una identidad más compleja en el correr del tiempo. Ante la ola emocional cada ser tiene que cruzar el camino de los fantasmas, aclarar las sombras del pasado y poder levantarse del fondo abismal.   A propósito de la vuelta Del desconocido de la adaptación teatral de Yolanda Pallín se notó a través de las interpretaciones la frustración debida a la alienación después de que las víctimas – y posiblemente victimarios a la vez- hubieran vivido lo horrible de la muerte en términos de guerra y exclusión social, atravesando el único camino de la sobrevivencia. Donde no hubo deseo sino necesidad, las reglas se formaron según la ley de la violencia.   En el texto original de Carmen Kurtz hay dos preguntas de Antonio a Dominica que resumen ...

Años después de 2018, hace pocos días descubrí a Laura Sam por casualidad.  Ambos su modo de interpretar - airear- los versos a través del gesto y su expresión oral, la del rostro me convencieron de que tenía que traducir el poema "Supervivencia" en griego. Aquí os lo dejo. ΕΠΙΒΙΩΣΗ Εμείς που βγήκαμε από μια κοιλιά όπως από ένα ηφαίστειο βρίσκοντας έναν τυφλό λαό             με το "ο σώζων εαυτώ σωθήτω" στα πλευρά κυματίζοντας μία σημαία   μισή αίμα μισή κροκάδι εμείς που γεννηθήκαμε γέροντες ακουμπώντας το μέτωπο και τα γόνατα σε ρολόγια που δεν είχαν χρόνο για τη ζωή μας.     Που ήρθαμε από διαφορετικές μητέρες με το ίδιο νικημένο πρόσωπο ανάμεσα σε τοίχους που ‘ναι απόθεμα παράνοιας και σπιτικό καμώνονται με μία πλασματική κι αρρωστιάρα ειρήνη ένα διαπεραστικό σκασμό, διότι κόρη μου, δεν κερδίζεται μία χαμένη μάχη.   Που ξέρουμε ότι η πληγή μας δεν κλείνει όπως ...

  Mario Obrero Peachtree City Visor Libros, Madrid 2022 Ι Το πρωί ο πατέρας καθαρίζει τον μπροστινό κήπο με τον φυσητήρα του ενώ στην τηλεόραση ακούγονται κάλαντα θυμάμαι πώς τα κολιμπρί πετούσαν τα δειλινά του αυγούστου κι έπιναν νέκταρ από τα μπολάκια τους ήταν η πρώτη φορά στα δεκάξι που είδα αυτά τα πουλιά μικρά σαν κόκκινα άνθη ανθίζοντας στα περίχωρα του φωτός είδα ντουζίνες από αρμαδίλλους και αγριοκούναβα στις ΛΕΑ είδα αρχαίες συκιές και πελεκάνους να κοιμούνται μέσα στα στρείδια και τώρα όπως δυο σύντροφοι στα δασάκια της αιωνιότητας γράφω με άγνωστες λέξεις που βγαίνουν από το στόμα μου σαν νιφάδες γύρης τις αφήνω να κατοικήσουν τα όνειρά μου και βαδίζουν στη μοναξιά με μία λάμπα λαδιού φάλαινας κι ο ήχος /θρ/ κι η λέξη “γουντ” είναι μια γλυκοπατάτα που ελαφριά κοιμάται στη γη λέω αυτές τις λέξεις σαν να στάζει ένα σονέτο στο δέρμα του βερίκοκου ο ποιητής είναι κάποιος που δεν ...

  Tengo sueño, quiero dormir un rato… un momento… un siglo. Con esas palabras Poncia termina su monólogo escrito y dirigido por el extraordinario Luis Luque en el teatro Círculo de Bellas Artes en Madrid. Lolita Flores, Poncia a través de la mirada tan escénica como textual de Luque, consiguió dar luz al personaje clásico de Federico García Lorca con desenvoltura y estofa de actriz estupenda que te lleva al campo de tus sentimientos puros. De hecho, la relectura de la historia desde la parte de la criad a de Bernarda Alba contribuye a la educación cultural, un asunto crucial no solo en las artes comparadas sino también en la evolución social. Hay que buscar la evolución en vez de la revolución en esta obra significante y poética. La emoción era previa de la función dadas las circunstancias, según las cuales era un lujo poder asistir al mismo espacio con una actriz tan generosa en cuanto a su interpretación, postura de cuerpo, tratamiento de voz con sus altibajos ...