Ambulance on the way

  Hugo Mujica     Ι   Πώς να πεις               ότι όλα είναι φως,                       κάθε τώρα είναι                     μια αυγή;                                            Πώς να το πεις                                                  ...

  ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ   Υπάρχουν τραγούδια για αυτό που κάποτε ήταν έρωτας και τραγούδια για τον έρωτα που αργά ή γρήγορα καταλήγουν να είναι επίσης για τον έρωτα κάποτε. Αυτά είναι τα χειρότερα.   Fernando León de Aranoa Leonora Seix Barral, Barcelona 2025 * πίνακας Ρενέ Μαγκρίτ (αγαπημένος μου και ο Μαγκρίτ)... 

  Ο ΗΛΙΘΙΟΣ   Ο ηλίθιος παύει να ‘ναι ηλίθιος τη στιγμή ακριβώς που αντιλαμβάνεται την ηλιθιότητά του. Η γνώση της άγνοιάς του τον κάνει σοφό. Αν αυτός που δεν ξέρει τίποτα ξέρει πως δεν ξέρει τίποτα, στην πραγματικότητα ξέρει τα πάντα.   ΟΙ ΚΟΠΕΛΕΣ ΜΕ ΒΑΛΙΤΣΕΣ   Μου αρέσουν οι κοπέλες με βαλίτσες, το τραχύ τρακτερωτό από τις μικρές ρόδες τους στις πλάκες του πεζοδρομίου στο κέντρο της πόλης μου. Βλέποντάς τες, αναρωτιέμαι εάν δραπετεύουν ή καταδιώκουν, τι ζωή εγκαταλείπουν, ποια επιζητούν, τι ανεπαρκή έρωτα αφήνουν πίσω. Φαντάζομαι γι’αυτές άξια, μυστικά, μακρινά πεπρωμένα. Φαντάζομαι υποδοχές και αποχαιρετισμούς, αγκαλιές, δάκρυα, παράπονα. Μπορώ να πω, με το που τις βλέπω μόνο, εάν αναχωρούν ή επιστρέφουν. Εάν φεύγουν, εάν θα γυρίσουν. Μου αρέσουν οι κοπέλες με βαλίτσες. Τις φαντάζομαι γεμάτες ρούχα, βιβλία, παρτιτούρες, φρούτα της εποχής. Με ζωές ατάραχες, λαμπερές, έτοιμες να κάνουν πρεμιέρα. Τις φαντάζομαι γεμάτες με άγρια όπλα, ψεύτικα σχέδ...

ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΩΦΕΛΕΙ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ Δεν είναι πιο ελεύθερος ο σκύλος που έχει πιο χαλαρό λουρί. Είναι μεγαλύτερο έγκλημα να κλέβεις παλτά το χειμώνα. Δεν είναι πιο δίκαιη η κοινωνία που κατασκευάζει περισσότερες ζυγαριές. Fernando León de Aranoa Leonora Seix Barral, Barcelona 2025

  ΚΩΜΩΔΙΑ ΚΑΙ ΔΡΑΜΑ   Ακριβώς στην πλατεία Ομονοίας στην Αθήνα βρίσκεται η οδός Σοφοκλέους. Κάτω από το φως των φανοστατών της αιμορραγεί κάθε βράδυ ένας στρατός τζάνκι ψάχνοντας στα πόδια για μια φλέβα χωρίς ακόμη να σπάσει, η κουρελιασμένη εφηβεία σε μία περιττή άσκηση δραματικής συνοχής.     Στην οδό Αριστοφάνους, στη γειτονιά του Ψυρρή, αντιθέτως, το πείραγμα και η αγάπη πάνε σύννεφο. Στις ταράτσες όμορφοι νεαροί γιορτάζουν τη ζωή και συνομιλούν ανέμελοι, χωρίς να τους αφορά η άνιση διανομή των φύλων.   Αγνοούν ότι η ζωή δεν έχει διαβάσει τους κλασικούς και τους ανακατεύει πότε πότε όπως της κάνει κέφι.   en Fernando León de Aranoa Leonora Seix Barral, Barcelona 2025    

  ¿Hasta dónde se puede llegar hablando? La importancia de la expresión es fundamental para todos y especialmente en el caso de los autores. Por otro lado, los modales y la inteligencia emocional nos dirigen hacia un comportamiento más moderado que absoluto con respecto a las circunstancias particulares. Y es otra cosa querer comunicar que querer ganar, imponer tu opinión a los demás. La conversación es distinta al predominio de la opinión única.   Contra la sensación de pertenecer al conjunto de “nosotros” y con el fin de que surja un diálogo de soliloquios en el escenario del Círculo de Bellas Artes de Madrid , Gigante nos demuestra cómo podemos contribuir de mejor modo a la defensa de la diferencia que nos separa de los otros frente a las peores consecuencias de esa postura. Incluso, es una obra sobre la cuestión de la correlación entre la vida y la trayectoria de un autor, en este caso de Roald Dahl. José María Pou tradujo exitosamente el texto de Mark Rosenblatt pa...