Skip to main content

EL TELÉFONO NEGRO de Francisco Brines en griego


 

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

 

     Έχω σχηματίσει τους παλιούς αριθμούς

με μια θολή επιθυμία να απαντήσουν,

γνωρίζοντας πια πως δεν με περίμενε κανείς.

Με μια μάταιη επιθυμία να ακούσω φωνές αγαπημένες

και να αναγνώριζαν κι εκείνοι τη φωνή μου.

Μαύρο είναι το τηλέφωνό μου

και μέσα στη νύχτα, πιο μαύρη ακόμη,

άκουγα μόνο τον ήχο που καλούσε κάποιους τάφους.

Κι εγώ στο σπίτι μου μόνος.

                                              Διαλύεται το πρωινό

στο θαμπό κρύσταλλο. Πλησιάζει το καλοκαίρι.

Τραγουδούν (τα ίδια;) τα πουλιά,

Και δεν ξέρω εάν υπάρχει παρηγοριά.

  

      Με το φως που ξεσκεπάζει ξημερώνει.

Γυμνός στο κρεβάτι

                                και το τηλέφωνο χτυπάει.

Βιάζομαι. Λέω παρακαλώ.

Συνεχίζει η σιωπή και ξέρω πως μιλούν διαρκώς.

Βγαίνει η φωνή από κάποιο νεκρό στόμα,

ή μήπως, εξαπατημένος τόσο, είναι μόνο στην κώφωσή μου;

Ακούω πάλι τα πουλιά. Και ξέρω ότι είναι τα ίδια

που τραγουδούσαν τότε, τόσο εύθραυστα κι αιώνια.

Πρέπει να μιλήσω. Με ποιον,

αν δεν βγαίνουν ούτε ήχοι από το στόμα μου.

 

 

Φρανθίσκο Μπρίνες




Comments

Popular posts from this blog

En el camino apasionante de las tragedias griegas

  Se llama Javier Villavecchia Sánchez y su pasión es la interpretación. Más que eso, las tragedias griegas le dan la inspiración para que el joven actor barcelonés pueda desarrollar su mundo propio a través de los personajes trágicos de Sófocles. La vida está adelante, y como Antonio Machado nos ha señalado, Caminante no hay camino El camino se hace al andar. Claro que hay un eje en cuanto a cada tragedia, pero lo importante es poder hacerla respirar, encontrar contextos nuevos, sin fronteras ni convicciones de lenguaje de madera. Javier ya tiene su canal preparado en youtube . Ubicado en Barcelona, se atreve a usar las tecnologias nuevas y compaginar el teatro clásico con la vida prometedora llena de contrastes y desafíos. ¡Suerte!      Sus respuestas a mis dos preguntas escritas rápido: Por qué te encantan las tragedias griegas? R: Respecto a mi amor por el teatro griego, en especial la tragedia, lo descubrí mientras hacía la carrera de Filología Clásica. Nada más...

En tus vocablos

  En tus vocablos                Me perdí en tus vocablos,                                   en la noche que respira dentro de mí, sobre mi piel desde las uñas donde duermen los arreboles hasta las piernas que son dos globos aerostáticos. Simplemente me perdí.   Tu voz viajera pinta el retablo                                                         y el contexto, sigo caminando hacia sus ondas y aquellas manos de La Virgen de la leche de los hermanos Serra me tocan, parece que el amor empieza por las manos,                  ...

Todavía no

Todavía no Hoy es siempre todavía Antonio Machado   La noche alada se multiplica a través de mis ojos que la quieren más que yo.   Todavía no amanece.   La habitación que tiene sabor a manzana verde recién mordida ahora me persigue con su algoritmo poético olvidado a lo largo de la costa de la soledad.   No sería dueña de las preguntas abiertas si me lanzaran a la densa oscuridad igual que los mosquitos libres me pican.   Sigo luchando por la luz, por encima de mis perseguidoras mis ojos caminan en contra de la piel del tiempo.   Y todavía no amanece.   Te ofrezco ese ramito                                    de mis miradas nocturnas que pasan por la boca del lugar cuyo nombre eres tú con mis manzanaires.   Palabras inexistentes se encuentran en un esfuerzo de pintar el insomn...