Ambulance on the way

H ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΟΥ Μερικά απογεύματα αρχές του φθινοπώρου όταν ο ουρανός φέρνει σε ταραγμένη θάλασσα κι ο άνεμος, ξαφνικά, σηκώνεται παίρνει τους δρόμους σαν αφηνιασμένος τρελός και, στο τέλος, βρέχει,                                         τότε, νιώθω μιαν αμείωτη αισιοδοξία που με οδηγεί να επιταχύνω το βήμα ανάμεσα στα φώτα των φαναριών, νιώθω ένα κίνητρο που με κατακλύζει, η ιδέα που έχω μπροστά μου τίποτε λιγότερο από πέντε μεγάλους μήνες με ημέρες κρύου, ανέμου, βροχής και χιονιά, με κάνει απέραντα ευτυχισμένο. Από τότε που έφυγες, έτσι έχουν τα πράγματα, αγάπη μου. Η απουσία σου με έχει κάνει μελαγχομανή, κάθε φθινόπωρο φοβάμαι ότι πεθαίνω από υπερβολική δόση. Καρμέλο Ιριμπαρέν (Σαν Σεμπαστιάν, 1959)