Ambulance on the way

  ΠΡΟΛΟΓΟΣ   ΓΡΑΦΩ ποίηση περπατώντας.   Δέντρα όμοια με αστέρια στο κατάμεστο από γεράνια αίθριο.   Οι πόλεις περνούν με τους μαύρους κύκλους τους πίνοντας όλο το νερό των δρόμων.   Ο Θεός είναι το ποτάμι: ένας θαλασσινός αέρας πηγάζει απ’ το σπίτι του, αστραπές και κοράκια στολίζουν και πάλι τα σύννεφα.   Εκεί πέρα οι πύργοι και οι επτά θάλασσες, εκείνοι οι εστεμμένοι βασιλιάδες από τους εαυτούς τους στ o συμπόσιο της ποίησης.       Εδώ πληθώρα αψίδων ανοίγουν τις πύλες για να μπορεί η καρδιά να δει.   Η ποίηση είναι το εξής: ένα άγνωστο δέντρο που διασχίζει την πόλη.         Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ   ΦΩΝΕΣ μέσα στο χιόνι μουρμουρίζουν στην οδό Ζερόμ.   Αποκαλούν αγγέλους και πεύκα το μάτι του άστρου.   Ας είναι το ποίημα ο δρόμος του χιονιού, η φωνή του καμακιού.   Ας είναι το ποίημα η λευκή τρικυμία του χιονιού.     ...